Ćwiczenia z przepisywania, wklepywania i zapamiętywania. Skończyłem 62 lata i ćwiczenia, oprócz funkcji poznawczych, pozwalają mi zachować jako taką sprawność umysłową.
OPOWIEŚĆ PRZODKA. PIELGRZYMKA DO POCZĄTKÓW ŻYCIA.
PROLOG GŁÓWNY
Skamieniałości
Ciała lub kości z zamierzchłych czasów mogą przetrwać i stać się obiektem naszej uwagi, jeśli wcześniej nie wzbudziły zainteresowania ze strony hien, chrząszczy grabarzy czy bakterii.
...
Mimo, że skamieliny są fascynujące, zaskakujące jest to, jak wiele moglibyśmy i bez nich dowiedzieć się o naszej ewolucyjnej przeszłości. Gdyby jakimś cudem wszystkie skamieniałości znikły, badania porównawcze współczesnych organizmów oraz tego, w jaki sposób schematy podobieństw między nimi (zwłaszcza w sekwencjach genetycznych) rozkładają się wśród gatunków, a także tego, jak wygląda rozkład gatunków między kontynentami oraz wyspami, nadal pokazywałyby ponad wszelką rozsądną wątpliwość, że nasza historia ma charakter ewolucyjny, a wszystkie żyjące organizmy są ze sobą spokrewnione. Skamieniałości stanowią pewien bonus. Bonus mile widziany, oczywiście, ale nie niezbędny. Warto o tym pamiętać, kiedy usłyszymy kreacjonistów perorujących (do znudzenia, jak to maja w zwyczaju) o "lukach" w zapisie kopalnym. Zapis kopalny mógłby być jedną wielką luką, a dowody na ewolucję i tak byłyby niezwykle mocne. Jednocześnie, gdybyśmy mieli tylko skamieliny, bez żadnych innych dowodów, fakt zachodzenia ewolucji też byłby odpowiednio udokumentowany.
strona 33
Jest dość prawdopodobne, że w określonym miejscu w określonym czasie nie osadzą się żadne skały i nie powstaną żadne skamieliny. Jednak jest także bardzo prawdopodobne, że w jakiejś części świata w danym okresie skamieniałości się osadzą. "Podróżując" po całym całym świecie, "odwiedzając" miejsca, w których różne warstwy są akurat łatwo dostępne i osadzone blisko powierzchni, paleontolog może próbować sklecić coś zbliżonego do ciągłego zapisu: swoiste kamienie węgielne skali geologicznej. Oczywiście poszczególni paleontolodzy nie podróżują po wykopaliskach rozsianych po całym świecie. Skaczą od muzeum do muzeum i przyglądają się okazom w gablotach albo studiują pisma naukowe w bibliotekach uniwersyteckich, by trafić na opisy skamieniałości, których miejsce odkrycia dokładnie podpisano. Z tych opisów tworzą fragmenty układanki.
Koniec odcinka
Ciąg dalszy nastąpi
